Имрӯз боиси хурсандиву ифтихор аст, ки ин ҷашни куҳану бостонӣ, ҷашни
зебоии табиат, аз тарафи Созмони Милали Муттаҳид ҷашни ҷаҳонӣ эълон гардид, ки
ин дастоварди арзишманд натиҷаи кӯшишу талошҳои пайгиронаи Асосгузори
сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат Президенти
мамлакат Эмомалӣ Раҳмон мебошад.

Таърих гувоҳ аст, ки Наврӯз ҷавҳари фарҳанги мардуми
ориёиро ташкил намуда, гузаштагонамон онро ҳамчун оғози соли нав, ҷашни баҳор ва бедории табиат таъбир
карданд.Тибқи андеша ва эътиқоди онҳо Наврӯз рамзи пирӯзии нур бар зулмот,
адолат бар ҷаҳолат, зебоӣ бар зиштӣ, покизагию ободонӣ ва бунёдкорӣ мебошад. Бузургтарин
рамзи ин ҷашн-гулест бо номи “Гули наврӯзӣ”, ки маҳз дар вақти фаро расидани
Наврӯз дар минтақаи кӯҳистони Мовароуннаҳру Хатлон ва
атрофи он шукуфо мешавад. Падид омадани ин гул башорат аз расидани
Наврӯз аст, ки аз кӯҳу дашт чидан ва ба манзили зист
овардани он як маросими ҳаяҷонбахши мардумӣ дар сарзамини мост.

Асосан ҳафт рӯз барои бузургдошти Наврӯз таҳсис дода
буданд. Чунончи аз рӯзи аввали Фарвардин се рӯз барои дидорбинии хешу табор, аз
рӯзи сеюм то шашум дидорҳои ҳамагонӣ баргузор мекарданд. Ва ҳамин тавр ҳар се
рӯз ба як маросим бахшида шуда буд, ки то рӯзи 21-уми фарвардин идома меёфт ва рӯзи охири он гардишҳои оммавӣ ва хурсандӣ
берун аз шаҳр давом мекард.Наврӯз ба ҳайси ҷашни мардумӣ бо созу тараб, суруду
мусиқӣ ҳамеша ҳамроҳ будааст. Дар ҷашни Наврӯз
подшоҳон ва тавонгарон ба мардум ҳаргуна тӯҳфаҳо медоданд.Ҳамин тавр Наврӯз
ифодакунандаи завқу сирати мардуми тоҷик ва хусусияти инсондӯстонаи ин мардум
ва ҳалқаи ногусастании таърихи гузашта ва имрӯзаи халқи мо мебошад.

Вожаи Наврӯз дар паҳлавӣ ба сурати “Нукруч” омадааст, ки аз
ду ҷузъ: бахши аввал-нук ба маънии нав, ҷадид, тоза.

-Бахши дуввум-руч ба маънии рӯз, яъне рӯзи тоза ва нав.

Мардум бо мақсади сазовор пешвоз гирифтани ҷашни Наврӯз,
пешаки тайёрӣ медиданд. Хонаҳои худро тоза намуда, дар девори он ҳар гуна гулу
нақшу нигорҳо мекашиданд, ки ин аз омадани Наврӯзи аҷам дарак медиҳад. Яке аз
оинҳои бисёр ҷаззоби Наврӯзӣ ин пухтани суманак аст.

Басо рамзист, ки давраи ҷаҳонишавӣ ё дақиқтар гӯем, ҷаҳонигардонӣ, Наврӯз ба ҷашни
байналмилалӣ табдил ёфт, чунки он моҳияти ҷашни инсонпарварона ва
зебоипарастист. Бинобарин мо тоҷикон, ин ҷашнро ҳамчун мероси муқаддастарини
ниёгон ва ҷашни покию зебоӣ, баҳору эҳё дар фазои истиқлолу ваҳдат бо
шукргузорӣ ва бо шукӯҳ таҷлил менамоем. Ҳамич
зебоиҳоро барои ҳар яки Шумо муборакбод гуфта, ба Шумо бахту саодат орзӯ
намуда, аз забони шоири ширин калом Муҳаммад Ғоиб гуфтаниям.

 

Базми гул дар чамани Наврӯз аст,

Ҳама ҷо анҷумани Наврӯз аст.

To ба гардун сухани Наврӯз аст,

Тоҷикистон Ватани Наврӯз аст.

 

 

Наврӯз муборак !!!